Astato

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ástato
PolonioÁstatoRadon
I
   
 
85
At
 
               
               
                                   
                                   
                                                               
                                                               
At
Uus
Táboa periódica dos elementos
Información xeral
Nome, símbolo, número Ástato, At, 85
Serie química Halóxenos
Grupo, período, bloque 17, 6, p
Densidade - kg/m3
Dureza
Aparencia Metálico
N° CAS
N° EINECS
Propiedades atómicas
Masa atómica 210 u
Radio medio pm
Radio atómico (calc) pm
Radio covalente 127 pm
Radio de van der Waals pm
Configuración electrónica [Xe]4f14 5d10 6s2 6p5
Electróns por nivel de enerxía {{{electróns_por_nivel}}}
Estado(s) de oxidación ±1,3,5,7
Óxido
Estrutura cristalina
Propiedades físicas
Estado ordinario sólido
Punto de fusión 575 K
Punto de ebulición  K
Punto de inflamabilidade {{{P_inflamabilidade}}} K
Entalpía de vaporización kJ/mol
Entalpía de fusión 114 kJ/mol
Presión de vapor
Temperatura crítica  K
Presión crítica  Pa
Volume molar m3/mol
Velocidade do son {{{velocidade}}} m/s a 293.15 K (20 °C)
Varios
Electronegatividade (Pauling) 2, 2
Calor específica {{{calor_específica}}} J/(K·kg)
Condutividade eléctrica S/m
Condutividade térmica 2,7 W/(K·m)
1.ª Enerxía de ionización 920 kJ/mol
2.ª Enerxía de ionización kJ/mol
3.ª Enerxía de ionización kJ/mol
4.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización4}}} kJ/mol
5.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización5}}} kJ/mol
6.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización6}}} kJ/mol
7.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización7}}} kJ/mol
8.ª enerxía de ionización {{{E_ionización8}}} kJ/mol
9.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización9}}} kJ/mol
10.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización10}}} kJ/mol
Isótopos máis estables
iso AN Período MD Ed PD
MeV
210At 100 8,1 h ε
α
3,981
5,631
210Po
206Bi
Nota: unidades segundo o SI e en CNPT, salvo indicación contraria.

O astato é un elemento químico da táboa periódica de símbolo At e número atómico 85. Este elemento radioactivo, o máis pesado dos halóxenos, prodúcese a partir da degradación de uranio e torio.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]