Artemidoro de Éfeso

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Para o oniromante grego do século II, vexa Artemidoro de Daldis

Artemidoro de Éfeso, do que se sabe que viviu a finais do s. II a. C. e principio do s. I a. C., foi un cartógrafo e xeógrafo grego.

Visitou Italia (como embaixador na Roma), Hispania, Exipto, e gran parte dos países ribeiraos do mar Mediterráneo. Escribiu unha vasta obra xeográfica titulada Geographoumena en once libros. Engadiu moita información que sacou das obras das súas predecesores Agatárquidas, Eratóstenes, etc.

O seu texto orixinal dificilmente parece estar detrás do contido do Papiro de Artemidoro, obxecto que se viu envolto nos últimos anos nunha dilatada polémica acerca da súa autenticidade; os argumentos a favor da autenticidade son cada vez como máis débiles por parte da comunidade científica. O papiro contén un mapa e numerosas ilustracións. Indentificouse cun mapa parcial da Península Ibérica, aínda que o seu estado inconcluso impide confirmar esta ou calquera outra identificación.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Ernesto Ferrero, La Increíble historia del Papiro de Artemidoro. Nabla Ediciones 2008 ISBN 978-84-935926-4-6
  • Robert Stiehle, Der Geograph Artemidoros von Ephesos, «Philologus» 11, 1856, pp. 193-244.
  • Gerd Hagenow, Untersuchungen zu Artemidors Geographie des Westens, Göttingen, Quakenbrück, 1932.
  • Claudio Gallazzi-Barbel Kramer, Artemidor im Zeichensaal. Eine Papyrusrolle mit Text, Landkarte und Skizzenbüchern aus späthellenistischer Zeit, «Archiv für Papyrusforschung» 44, 1998, pp. 189-208.
  • Luciano Canfora, The True History of the So-called Artemidorus Papyrus, Bari, edizioni di pagina, 2007.
  • Luciano Canfora, Il papiro di Artemidoro, con contributi di Luciano Bossina, Livia Capponi, Giuseppe Carlucci, Vanna Maraglino, Stefano Micunco, Rosa Otranto, Claudio Schiano e un saggio del nuovo papiro. Bari, Laterza, gennaio 2008.
  • Claudio Gallazzi, Barbel Kramer, Salvatore Settis, Il papiro di Artemidoro, con la collaborazione di G. Adornato, A.C. Cassio, A. Soldati, Milano, Led edizioni, marzo 2008.
  • Salvatore Settis, Artemidoro. Un papiro dal I secolo al XXI, Torino, Einaudi, 2008.
  • Il Papiro di Artemidoro. Convegno internazionale di studio (Rovereto, 29-30 aprile 2009), «Atti della Accademia Roveretana degli Agiati» s. VIII, IX.A, fasc. II.2, 2009.
  • Luciano Canfora, Il viaggio di Artemidoro. Vita e avventure di un grande esploratore dell'antichità, Milano, Rizzoli, gennaio 2010.
  • Claudio Schiano, Artemidoro di Efeso e la scienza del suo tempo, Bari, edizioni Dedalo, 2010.
  • Luciano Canfora, La meravigliosa storia del falso Artemidoro, Palermo, Sellerio, 2011.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]