Arcabuz

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Arcabuz alemán, 1425
Arcabuz dos séculos XVI-XVII

O arcabuz é unha arma de fogo usada pola infantaría entre os séculos XV ao XVII.

Historia[editar | editar a fonte]

Mosquete. A fins do século XVI o mosquete substitúe ao arcabuz

O arcabuz estaba formado por un canón de ferro montado sobre un madeiro de arredor do metro de lonxitude, semellante ao fusil, e de calibres variados. Cargábase pola boca e para o disparar había que prender a pólvora por medio dunha mecha ou coa chispa dun pedernal. O alcance do disparo non superaba os 25 m, chegando aos 50 m nas últimas versións e tiña unha cadencia de disparo de 2 ou 3 por minuto.
O arcabuz demostrou a súa grande eficacia durante a Batalla de Pavía (1525), a desfeita da cabalaría francesa polos arcabuceiros levou a que moitos exércitos adóptasen a arma en substitución da bésta.
A fins do século XVI o mosquete substitúe ao arcabuz na maioría dos exércitos, pero en Xapón mantívose ata a fin do shogunato.

A posíbel orixe do nome é francesa (arquebuse), esta á súa vez de outra neerlandesa hakebus e finalmente esta de outra alemá Hakenbüchse (verba composta polas palabras Haken, gancho ou garfo e Büchse, arma de fogo).