Aquis Querquennis
Coordenadas: 41°58′26.82″N 7°58′50.56″W / 41.9741167°N 7.9807111°W
| Campamento Romano Aquis Querquennis |
||
 Vista xeral. |
||
| Parroquia: | Baños de Bande | |
| Concello: | Bande | |
| Provincia: | Ourense | |
| Datas | ||
| Ocupación: | Último cuarto do século I e mediados do II | |
| Escavación: | 1920 | |
| Estado actual: | asolagado | |
| Superficie: | 3 hectáreas | |
| Véxase Tamén: Campamento romano da Ciadella | ||
Aquis Querquennis, coñecido popularmente como A Cidá, foi un campamento romano situado nos Baños de Bande e ocupado entre o último cuarto do século I e mediados do II.
Índice |
Historia [editar]
Probabelmente foi construído para vixiar a Vía XVIII ou Vía Nova, que comunicaba Bracara Augusta e Asturica Augusta. As primeiras escavacións arqueolóxicas realizounas Florentino López Cuevillas na década de 1920. En 1947 foi anegado polo encoro das Conchas, de Fenosa. Esta empresa autorizou as escavacións a partir de 1975. Antonio Rodríguez Colmenero dirixiunas durante case vinte anos, centrándose especialmente no cuadrante noroeste.
O campamento, que ocupaba 3 hectáreas, é o clásico con forma rectangular, muralla con esquinas arredondadas e torres defensivas cuadrangulares entre as portas e nas esquinas. A muralla foi levantada con perpiaños pequenos de granito (opus vittattum), ten 3,20 m de anchura e estaba rematada por ameas semicilíndricas; dela sobresaen as torres uns 10 cm para o exterior e 30 cm para o interior. O foxo exterior ten forma de V, con 4 metros de anchura e 3 de fondo. Contaba con catro portas monumentais, das que se escavaron a principalis sinistra e a decumana. A primeira contaba cunha vía de 4 m de ancho con dous carrís separados por dous grandes piares; a segunda é semellante, mais cunha única abertura. A muralla está separada das construcións do interior por un intervallum de 11 m de anchura.
Téñense atopado tres barracóns para a tropa consistentes en aliñacións enfrontadas en torno a un patio central cunha cisterna para recoller a auga da chuvia. As estancias son de terra batida, miden 3x3 m e están divididas en dúas partes. Contan con lareiras e portas que miran cara o sur. En cada unha podían vivir oito soldados. Hai dous hórrea rectangulares que se elevan sobre liñas de piares de pedra e están delimitados por muros grosos con contrafortes externos. Pénsase que a cuberta era abovedada por estes contrafortes. Un edificio de planta case cadrada puido ser o hospital (valetudinarium); consiste en varias estancias cadradas arredor dun patio central (impluvium). É posíbel que este patio contase cun perístilo de columnas de madeira asentadas sobre un muro baixo de pedra.
O edificio central, que sería o cuartel xeral (principia) ten planta rectangular (34,8 m de fachada x 32,1 m de fondo) e consiste nun vestíbulo flanqueado por deambulatorios cubertos e abertos á fachada. A continuación hai un patio rectangular grande con perístilos en tres dos lados. A continuación hai unha basílica á que se accede por unha entrada central grande e dúas laterais máis estreitas. No fondo estaría a área sacro-administrativa, o templo oficial do establecemento militar, en cuxo centro está o aedes rodeado de cinco estancias, dúas polo norte e tres polo sur, que puideron ser o tabularium ou arquivo. Este edificio ten o chan de arxila, a excepción do aedes e os cuartos que o rodean, que son de area grosa.
Non se sabe que unidade militar ocupaba Aquis Querquennis, mais puido ser a cohorte I Gallaica, destacamento mixto de infantaría e cabalaría.
Galería de imaxes [editar]
- Artigo principal: Galería de imaxes de Aquis Querquennis.
Véxase tamén [editar]
Bibliografía [editar]
- Barciela Garrido, Pilar e Rey Seara, Eusebio: Xacementos arqueolóxicos de Galicia, Xerais, Vigo 2000, 234-239.
