Anxo Rei Ballesteros

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Anxo A. Rei Ballesteros, nado en Codeso, Boqueixón o 24 de xaneiro de 1952 e finado na Coruña[1] o 29 de outubro de 2008, foi un escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, a súa traxectoria literaria comeza nos anos mozos colaborando coa revista Bonaval. A súa primeira novela Dos anxos e dos mortos foi publicada pola editorial Castrelos en 1977, e nese mesmo ano recibe o Pedrón de Ouro polo seu relato "Querido Brais". Coa súa segunda novela Loaira acadou o Premio Losada Diéguez en 1993.

Tamén autor de teatro, a súa obra Xogos de damas estreouse en 1987 polo grupo Malbarate, e en 1991 dirixiu a versión de A voz humana de Jean Cocteau. Preocupado pola filosofía, publicou ensaios en revistas e catálogos de artistas, e en 2003 apareceu o seu libro Tempo e vinganza sobre o Hamlet de Shakespeare e o problema do tempo.

Durante os últimos anos da súa vida viviu na Pobra.

En novembro de 2009 aparece unha obra póstuma, a novela A noite do moucho, publicada por Galaxia[2].

Obras[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Dos anxos e dos mortos, 1977 (reeditada en 1991 en Galaxia).
  • Loaira, 1992, Galaxia.
  • A sombra dos teus soños, 1998, Galaxia.
  • Non sei cando nos veremos, 2005, Galaxia.
  • A noite do moucho, 2009, Galaxia.

Teatro[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Tempo e vinganza, 2003, Galaxia (premio Ramón Piñeiro de ensaio).
  • Presenza dunha Ausencia (Sobre Maurice Blanchot), 2013, Axóuxere.

Traducións[editar | editar a fonte]

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Anxo Rei Ballesteros, El País, 3/11/08
  2. Nova en Vieiros

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]