Amable Veiga

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Amable Veiga Arias, nado en Triacastela o 17 de abril de 1929 e falecido en Benquerencia, Barreiros, o 22 de abril de 1994, foi un lingüísta galego especializado en estudos clásicos e fonoloxía. Os seus estudos sobre esta rama foron pioneiros na lingüística galega.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fixo os seus estudos de bacharelato na capital provincial, e rematados estes, licenciouse en Filoloxía Clásica pola Universidade Central de Madrid, presentando a súa tesiña de licenciatura "El estilo indirecto en el libro IV de Tito Livio" en 1957.

Nos anos seguintes foi profesor de latín en bacharelato, catedrático da mesma materia e director no Instituto Masculino de Lugo (actualmente I.E.S. Lucus Augusti) desde o ano 1962. Tres anos despois comezou a publicar na revista "Grial" os resultados das súas investigacións sistemáticas sobre fonoloxía da lingua galega, traballos que foron recollidos en libro en 1976.

En 1980 leu a súa tese de doutoramento (Algunas calas en los orígenes del gallego) na Universidade de Santiago de Compostela, dirixida polo profesor Manuel Díaz y Díaz, e cualificada con sobresaliente cum laude, en que trataba sobre fenómenos seleccionados de fonética primitiva no galego altomedieval, estudo de grande importancia para fixar a fonética histórica do galego (caída de -N- e -L- intervocálicos, formación de ditongos, tratamento evolutivo de consoantes xeminadas, etc.) que realizou a partir da documentación medieval publicada entón disponíbel (e que era sen dúbida escasa con relación á actualidade; baste indicar que non puido case utilizar a rica documentación do mosteiro de Sobrado dos Monxes, que pouco despois daría a luz Ramos Loscertales).

Nos anos seguintes Veiga Arias publicou diversos estudos en revistas.

Publicacións[editar | editar a fonte]

Libros[editar | editar a fonte]

  • Fonología gallega: fonemática. Valencia. Bello. 1976, 150 páxs ISBN 84-212-0038-0
  • Algunas calas en los orígenes del gallego. Vigo. Galaxia. 1983, 312 páxs (tese doutoral) ISBN 84-7154-423-7
  • (póstuma) en colaboración con María Rosa Pérez e Alexandre Veiga, Estudios lingüísticos. Sada. Ed. do Castro. 1998, 121 páxs ISBN 84-7492-883-4

Artigos (selección)[editar | editar a fonte]

  • "Fonología gallega: fonemática: el sistema vocálico", na revista Grial, Vigo, 10 (1965), páxs. 390-403, a este artigo seguirían varios máis nos anos seguintes, logo recollidos no primeiro dos libros seus, en 1976.
  • "Il corre...que..", en Grial, Vigo, 14 (1966), páxs. 492-493.
  • "Dominancia y redundancia en lingüística", na revista Verba, Santiago, 11 (1984), páxs. 3-64.
  • "Touca-toca", na revista CEG, Santiago, t. 35, nº 100, 1984-1985, páxs. 677-686.
  • "Oter de Selas", na revista Lucus, Lugo, 35 (1985), páxs. 48-49.
  • "Patronímicos en -ez y otros estudios de onomástica gallega", na revista Verba, Santiago, nº 16 (1989), páxs 5-30.
  • "Reaproximación estructural a la lenición protorromance", na revista Verba, Santiago, 15 (1988), páxs. 17-78.

Fontes[editar | editar a fonte]

As biografías sobre Amable Veiga débense practicamente todas a Xesús Alonso Montero, de quen foi amigo e compañeiro de claustro, como "Amable Veiga Arias, 1929-1994: retrato dun lingüísta excepcional", en Moenia. Revista lucense de lingüística e literatura, vol. i, 1995. Máis accesibles son, sen dúbida, as súas breves biografías na Gran Enciclopedia Gallega (nas dúas versións, castelán e galega), da mesma autoría.