Almeida Garrett
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
João Baptista da Silva Leitão, nomeado visconde de Almeida Garrett, nado en Porto o 4 de febreiro de 1799 e finado en Lisboa o 9 de decembro de 1854, foi un escritor e dramaturgo romántico, orador, Par do Reino, ministro e secretario de Estado honorario portugués.
Grande impulsor do teatro en Portugal, unha das maiores figuras do romanticismo portugués, propuxo a edificación do Teatro Nacional de Dona Maria II e a creación do Conservatorio de Arte Dramática.
Obra [editar]
- 1819 Lucrécia
- 1821 O Retrato de Vénus; Catão (representación); Mérope (representación)
- 1822 O Toucador
- 1825 Camões
- 1826 Dona Branca
- 1828 Adozinda
- 1829 Lírica de João Mínimo; Da Educação (ensaio)
- 1830 Portugal na Balança da Europa (ensaio)
- 1838 Um Auto de Gil Vicente
- 1841 O Alfageme de Santarém (1842 segundo algunhas fontes)
- 1843 Romanceiro e Cancioneiro Geral - tomo 1; Frei Luís de Sousa (representación)
- 1845 O Arco de Sant'Ana - tomo 1; Flores sem fruto
- 1846 Viagens na minha terra; D. Filipa de Vilhena (inclui Falar Verdade a Mentir e Tio Simplício)
- 1848 As profecias do Bandarra; Um Noivado no Dafundo; A sobrinha do Marquês; Flores sem fruto
- 1849 Memória Histórica de J. Xavier Mouzinho da Silveira
- 1850 O Arco de Sant'Ana - tomo 2;
- 1851 Romanceiro e Cancioneiro Geral - tomos 2 e 3
- 1853 Folhas Caídas
- 1871 Discursos Parlamentares e Memórias Biográficas (antoloxía póstuma)
Publicacións periódicas [editar]
- 1827 O cronista