Almaraz de Duero

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Igrexa Parroquial de Almaraz de Douro

Almaraz de Douro é un municipio da provincia de Zamora, situada a 17 km da capital. Pertence á comarca e mancomunidade de municipios da Terra do Pan.

Datos[editar | editar a fonte]

Eclesiasticamente pertence ao arciprestado de Alba, do bispado de Zamora. Ten unha poboación de 451 habitantes (INE 2005). O seu termo municipal, de 4.630 hectáreas, linda ao norte con Zamora, ao sur co río Douro e Pereruela de Sayago, ao leste co río Douro e San Román dos Infantes (anexo do municipio de Pereruela de Sayago) e ao oeste con Villaseco del Pan e Muelas del Pan. Os seus habitantes dedícanse á agricultura, a gandaría e o sector servizos, outros traballan na capital aproveitando a proximidade da localidade á capital da provincia. A súa distancia ás poboacións limítrofes é a seguinte: de Villaseco del Pan, 4 km e de Muelas del Pan, 7 km. O núcleo non conta con estrada cara a Pereruela de Sayago nin San Román dos Infantes que se atopan a 8 e 4 km respectivamente.

Demografía[editar | editar a fonte]

Evolución da poboación de: Almaraz de Duero desde 2001 ata 2007
2001 2003 2004 2005 2007
464 454 444 451 435

Evolución histórica[editar | editar a fonte]

A etimoloxía do nome é árabe, nesta lingua significa labrantíos. Até principios do século XX coñecíase como Almaraz do Pan, igual que o resto de pobos da comarca do Pan. Aparece xa rexistrado en documentos a principios do século XII, e a finais do mesmo recibe uns importantes foros medievais que regulan a vida do lugar de regengo que posteriormete pasou a ser do bispado de Zamora.

Na poboación destaca a igrexa parroquial dedicada á Transfiguración do Señor ou O Salvador que data do século XVI aínda que construída sobre unha anterior románica. Conta o pobo cun santuario rupestre chamado de San Pelayo de gran importancia na súa clase que se atopa situado xunto ás ruínas dunha antiga ermida do século XV dedicada a San Gregorio Nacianceno e á que se acudía en romaría o día 9 de maio. Ten tamén unha fonte romana no centro da localidade e antigas minas de estaño repartidas por todo o termo. No termo municipal pódense apreciar varias aceas e construcións de arquitectura pastoril. Neste municipio comezan os Arribes do Douro e é tamén coñecido pola paraxe dos Infernos onde se atopa o Ponte de Joyalada do século XVII. Antigamente a igrexa da localidade chegou a contar con cinco altares e cúpula, tivo o pobo catro ermidas e contaba con varias confrarías.

Conta a localidade con varios servizos como consultorio médico, dous supermecados, tres bares, panadaría, farmacia, residencia de anciáns, liña regular a Zamora etc.

Festas[editar | editar a fonte]

Celebra as súas festas patronais o sábado máis próximo ao 9 de maio, día de San Pelayo, e o fin de semana próximo ao 6 de agosto, día do Salvador.