Audoíno de Lombardía

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Alduíno")

Audoíno é un rei longobardo do século VI.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Pertencente á estirpe dos gausos, á morte do soberano letingo Wacho e cando Valtari o seu fillo menor de idade subiu ao trono, Audoíno asumiu o papel de rexente (sobre 540). Cando, de alí a pouco, tamén morre Valtari, aínda novo (547), Audoíno non respectou os dereitos dos outros parentes do defunto soberano e proclamouse rei. Consumado o cal, porén, foi aceptado sen demasiadas desordes polo pobo longobardo, que neste período de pleno ascenso estaba situado na Pannonia.

Convértese en federado do Imperio Bizantino (c. 541), obtendo un fœdus do emperador Xustiniano quen lle outorga a Pannonia e a Nórica así como subsidios. A partir de 551, debe enviar tropas a Italia ao servizo de Narsés contra os ostrogodos e en 552 non foron menos de 5 000 guerreiros longobardos os que participaron na derrota ostrogoda nas abas do Vesuvio. Morto sobre o 563, foi o pai do rei Alboíno.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Reino longobardo

Segue a:
Valtari
Audoíno de Lombardía
Precede a:
Alboíno