Alberte I de Bélxica

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Alberte I de Bélxica
Albert I of Belgium 1910.jpg
Alberte I de Bélxica
Rei de Bélxica
Período: 23 de decembro de 1909 - 17 de febreiro de 1934
Antecesor: Leopoldo II
Sucesor: Leopoldo III
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
Período:
Antecesor:
Sucesor:
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 8 de abril de 1875
Lugar: Bruselas, Bélxica
Falecemento: 17 de febreiro de 1934
Lugar: Bruselas, Bélxica
Organización:
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: María de Hohenzollern-Sigmaringen
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s):
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión:
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Alberte I, nado en Bruselas o 8 de abril de 1875 e finado en Marche-les-Dames o 17 de febreiro de 1934) foi o terceiro rei dos Belgas.

Nado Albert Léopold Clément-Marie Meinrad, era o fillo máis novo do conde de Flandres e sucedeu o seu tío paterno, Leopoldo II, ao trono. O seu avó, Leopoldo I, foi o primeiro rei dos belgas. A súa tía, Carlota, a primeira princesa de Bélxica, foi tamén a emperatriz de México.

Coa morte do seu irmán, o príncipe Balduíno de Bélxica, en 1891, Alberto converteuse no terceiro na liña de sucesión ao trono. El foi herdeiro presunto do trono belga despois da morte do seu pai, en 1905.

En decembro de 1909, o rei Leopoldo II morreu, facendo Alberto, aos trinta e catro anos de idade, o novo monarca.

Durante a Primeira Guerra Mundial, Alberto I asumiu o mando do exército belga para defender o seu país da invasión alemán, resistindo até o Reino Unido e a Francia se prepararen para a primeira Batalla do Marne, en setembro de 1914.

"Eu goberno unha nación, e non unha estrada", dixo o rei en resposta aos alemáns, que desexaban mover os seus soldados a través de Bélxica. Levou o seu exército ao asedio de Antuerpen e á batalla de Yser.

Ao final da guerra, retornou ao seu territorio como comandante do Grupo Flandres, que consistía en divisións belgas, inglesas e francesas. Foi saudado en Bruselas como un heroe nacional.

Reis dos Belgas

Segue a:
Leopoldo II de Bélxica
Alberte I de Bélxica
Precede a:
Leopoldo III de Bélxica
Saxonia-Coburgo e Gotha