Albaricoque

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Froitos na árbore.
Albaricoques secos nunha vila da Capadocia (Turquía).

O albaricoque é o froito do albaricoqueiro (Prunus armeniaca). É unha drupa arrendondeada e aveludada, co óso liso e duro, a súa cor varía do amarelo ao laranxa.

Distribución[editar | editar a fonte]

Orixinaria do nordés da China, preto da fronteira con Rusia e non de Armenia como indica o nome científico. Os romanos levárono a Europa por Anatolia ó redor do ano 70 antes de Cristo denominándoo a preaecox pois florecía temperán na primavera. A comezos do século XXI o 85 % dos albaricoques secos prodúcense en Turquía. Na Península Ibérica valóranse especialmente os producidos na vila de Bornos (provincia de Cádiz).

Produción en milleiros de toneladas. Cifras 2003
Datos de FAOSTAT (FAO)

Turquía 440.000 18 %
Irán 284.000 12 %
España 142.300 6 %
Paquistán 125.000 5 %
Francia 111.000 4 %
Italia 108.539 4 %
Siria 100.900 4 %
Marrocos 97.950 4 %
Estados Unidos 88.810 4 %
Ucraína 80.000 3 %
Rusia 75.000 3 %
Grecia 75.000 3 %
China 73.218 3 %
Exipto 70.765 3 %
Alxeria 70.000 3 %
Sudáfrica 66.386 3 %
Outros 460.391 19 %

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Albaricoque