Alba (poema)

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Alba.

Na lírica occitana unha alba é un poema no que se narra a despedida dos amantes coa chegada do abrente. É un amigo ou servente, que recibe o nome de gaita (vixía), o que se encarga de espertar os namorados para non seren descubertos polo home da dona. Entre as albas máis coñecidas está Reis glorios de Guiraut de Bornelh

Na lírica galego-provenzal tan só hai un exemplo de alba, Levad´, amigo, que dormides as manhanas frías de Nuno Fernández Torneol.

Lista de albas occitanas

Compositor	Verso inicial	Tipo	Notas
Bernart de Venzac	Lo Paire el Filh el sant Espirital	relixiosa
Raimbaut de Vaqueiras	Gaita be gaiteta del castel	profana
Guiraut de Bornelh	Reis glorios, verais lums e clartatz	profana
Folquet de Marselha	Vers Dieus el vostre nom e de Sainta Maria	relixiosa
Cadenet	En sui tan cortesa gaita	profana
Raimon de las Salas	Deus aidatz	profana
Bertran d'Alamanon ou Gaucelm Faidit	Us cavalier si jazia	profana
Guilhem d'Autpol	Esperansa de totz ferms esperans	relisiosa
Guiraut Riquier	Ab plazer	profana
Guiraut Riquier	Qui vuelha ses plazer	relixiosa
Uc de la Bacalaria	Per grazir la bon'estrena	profana
Peire Espanhol	Ar levatz sus, franca cortesa gen	relixiosa
Berenguer d'Anoia	Gaita, be gardatz	relixiosa
Anónimo	En un vergier, sotz folha d'albespi	profana
Anónimo	Ab la gensor que sia	profana
Anónimo	Quan lo rossinhol escria	profane	cobla esparsa
Anónimo	Dreitz que vol dreitamen amar	profana	cobla esparsa

Véxase tamén

Ligazóns externas

• Revista galega do ensino, e que posúe un artigo amplo sobre a alba de Nuno Fernandez Torneol