Aceite de argán

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Plantación de árbores do argán

O aceite de argán ou óleo de argán é un aceite producido coas sementes da árbore do argán (Argania spinosa), endémica de Marrocos, que é moi resistente á seca. É unha especie en perigo de extinción e está protexida pola UNESCO.[1] Esta árbore medra brava en solos semiáridos.[2]

Óleo[editar | editar a fonte]

Produción tradicional do óleo de argán

O aceite do argán é a base fundamental da cultura dos bérberes. Cultivárono e aplicárono tanto na súa alimentación como na súa pel e cabelos, dende hai séculos. As mulleres bérberes, producen el aceite de argán para as necesidades alimentarias da poboación local, mais tamén no uso tradicional de atención pola súa pel e o cabelo.

Os bérberes tiraban as sementes do argán dos excrementos das cabuxas, que rubían polas árbores e comían os froitos. Hoxe en día xa non se apañan así, senón directamente das árbores. O aceite obtense esmagando (O rendemento de óleo é do 43% das carabuñas) e tamén con solventes en caso de uso industrial.

Tómase esparexido no pan, para preparar cuscús, ensaladas, etc. Hai cooperativas só de mulleres bérberes que producen o óleo de argán.

Propiedades e beneficios na cosmética[editar | editar a fonte]

O aceite de argán é rico en ingredientes naturais que desempeñan un papel na renovación e rexeneración celular. Na farmacopea tradicional marroquí , o aceite de argán adóptase para os tratamentos corporais para combater os estragos da idade e o clima: funciona perfectamente nas engurras e sequidade da pel, reduce as pegadas visíbeis deixadas polos grans do acne, secuelas da varicela, e outras lesións da pel ou irritacións de ditas marcas de estrías. Tamén en queimaduras e gretas, eccemas, psoríase ou calquera alteración que garde relación coa pel. Emprégase tamén para o coidado do coiro cabeludo tornando o brillo ao cabelo, iluminándoo de novo a través da súa alta capacidade nutricional e fortalece as unllas crebadizas. Por último, o aceite de argán alivia a dor nos artellamentos sendo moi popular para as masaxes corporais.

Propiedades[editar | editar a fonte]

Principios activos: Ácido oleico (45%), ácido linoleico (35%). O insaponificábel do óleo contén alcois triterpénicos e esterois derivados do cicloartano. As tortas conteñen saponósidos, bidesmósidos de ácidos polihidroxilados das series do oleanano.[3]

Indicacións: O óleo obtense das sementes.

Outros usos: O froito tense usado tradicionalmente na alimentación do gado. O óleo emprégase na cosmética do xeito descrito anteriormente.[3]

Composición[editar | editar a fonte]

O ácido linoleico (poliinsaturado): 35% O ácido oleico (monoinsaturado): 45% Tocoferois: 62 mg. / 100 g. Polifenois: 5,6 mg. / 100 g. Caroteno: 300 mg. / 100 g. Esterois: 160 mg. / 100 g. Terpeno alcohois: 150 mg. / 100 g.

Notas[editar | editar a fonte]

  • Rachida Nouaim: L'arganier au Maroc: entre mythes et réalités. Une civilisation née d'un arbre, une espèce fruitière-forestière à usages multiples. Paris, L'Harmattan (2005) ISBN 2-7475-8453-4

Véxase tamén[editar | editar a fonte]