Abezames

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Abezames
Situación xeográfica
País España
Comunidade autónoma Castela e León
Xeografía
Altitude msnm
Superficie 23,26 km² km²
Poboación
Poboación 98 hab. (INE 2007)
Densidade 4,21 hab./km²
Información
Código postal
Alcalde
Páxina web

Abezames é un concello da comarca de Terra de Campos, ao seu paso pola provincia de Zamora, na comunidade autónoma de Castela e León, España Ten unha superficie de 12,26 quilómetros cadrados, cunha poboación de 98 habitantes.

Destaca ao achegarse ao pobo, polo tono da súa pedra gris presidindo, no alto, toda a localidade, a igrexa de San Miguel, a actual parroquia. Ao outro lado, nas aforas, están as ruínas da que foi tamén parroqui até o primeiro terzo do século XX, a igrexa de San Salvador. A elevación máis destacada é o cerro ou teso Lutero, relativamente próximo ao núcleo de poboación. Ao lado, ao oeste, vello pombais, hoxe derruídos, poden verse nas terras circundantes, similares aos máis coñecidos da veciña Malva. O río, case todo o ano seco, que atravesa a localidade, é o Adalia (arroyo de Adalia), que desemboca no río Douro, entre Touro e Monte la Reina.

Demografía[editar | editar a fonte]

Evolución da poboación de: Abezames desde 1991 ata 2007
1991 1996 2001 2004 2007
124 118 104 95 98

Restos arqueolóxicos[editar | editar a fonte]

No despoboado de Mompodre, acháronse cerámicas da primeira Idade de Ferro, e cerámicas celtíberas, así como un asentamento romano.

A igrexa de San Miguel[editar | editar a fonte]

Nesta igrexa, o retablo maior, é obra de Pedro Roldán, deseñouse en 1734 e concluíuse ao ano seguinte. En 1742 dourárono mestres de Valladolid, e actualmente foi restaurado. Alberga varias pezas renacentista, como o medallón de talla con busto de San Simón, colocado nunha reixa de forxa do XVIII e unha talla de San Xoán Bautista.

Historia[editar | editar a fonte]

En Abezames, nomeada como Avecames en documentos do Real Mosteiro de Sancti Spiritus de Touro, consta que en 1420 houbo un castelo erixido onde hoxe se atopan as ruínas da igrexa de San Salvador. Contaba con dúas parroquias, outras tantas ermidas e un hospital para peregrinos pobres.

Festas[editar | editar a fonte]

  • Primeiro domingo de agosto, o Corazón de María e Xesús.
  • O 28 de setembro, San Miguel Arcanxo.
  • O 15 de maio, San Isidro.