A morte en Venecia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A morte en Venecia
Der Tod in Venedig Hundertdruck 1912.JPG
Der Tod in Venedig, 1912.
Título orixinal Der Tod in Venedig
Autor Thomas Mann
Tradutor Laureano Xoaquín Araujo Cardalda
País Alemaña
Lingua Alemán
Xénero(s) Novela
Editorial Tambre
Data de pub. 1912 (en alemán)
1995 (en galego)
Formato Rústica
Páxinas 106 páxinas
ISBN 84-88681-18-6

A morte en Venecia é unha novela curta publicada por Thomas Mann en 1912 co título orixinal en alemán de Der Tod in Venedig.

Trama[editar | editar a fonte]

A novela expón unha anécdota en aparencia moi simple. Presenta dous personaxes que despregan unha mínima acción. Os escenarios redúcense, case, aos espazos dun exclusivo hotel de veraneo veneciano e á praia contigua ao hotel, lugares que se alternan na rutineira languidez dunha estancia vacacional.

A obra narra o drama interior do personaxe principal, Gustav von Aschenbach, destacado escritor alemán de cincuenta anos chega a Venecia buscando renovar a inspiración perdida. Xa instalado no hotel, Aschenbach interésase por un adolescente polaco chamado Tadzio, dunha fermosura extraordinaria, que termina converténdose en obxecto de silenciosa adoración por parte do escritor.

É descrito entón o trance psicolóxico de Aschenbach, cuxa moralidade convencional comeza a ceder baixo unha paixón prohibida: o rigor intelectual e a estoica disciplina do escritor consúmense nas brasas do amor, e o respectable Aschenbach vaise convertendo nun ser indulxente trastornado polo amor serodio. Porén, os delirios amorosos do artista mantéñense nun plano puramente intelectual, pois o temor ao rexeitamento impídelle achegarse fisicamente a Tadzio.

Paralelos á trama principal, aparecen cadros descritivos da cidade de Venecia e dos seus habitantes, presentados de modo expresionista, perfilando os trazos dun entorno grotesco e decadente que anticipan a fatalidade: a epidemia de cólera que se cerne con sixilo sobre a vila.

As autoridades ocultan a existencia da peste, temerosas do éxodo dos turistas. Con todo, difúndense os rumores acerca do mal e os estranxeiros comezan a marchar. Aschenbach, que sabe da peste ao comezo da vaga, renuncia a partir para non privarse da proximidade de Tadzio, cuxa familia parece ignorar por completo o que está a suceder.

A saúde de Aschenbach decae progresivamente até que certo día, cando el e mais a familia do rapaz se preparan para partir como o resto dos turistas, mentres contempla extasiado o seu amado Tadzio na praia, Aschenbach sofre un desmaio que anticipa a súa próxima morte, logo de que Tadzio teña unha pelexa cun amigo e acabe desmaiado na auga.

Análise[editar | editar a fonte]

A morte en Venecia xerou numerosas interpretacións, debido ao seu complexo simbolismo. A propia vila de Venecia é ao tempo a cidade das aparencias e as ilusiones románticas, mais tamén unha cidade-despoxo que pode ser considerada un emblema da decadencia que afecta ao propio Aschenbach.

A novela ten unha parte autobiográfica, dunha viaxe feita por Mann á vila do 26 de maio ao 11 de xullo de 1911.

A obra foi levada ao cine por Luchino Visconti na película Morte a Venezia. Inspirou tamén unha ópera homónima de Benjamin Britten, con libreto de Myfanwy Piper. O novelista Luisgé Martín publicou no ano 2000 La muerte de Tadzio, na que Tadzio xa adulto volve a Venecia a morrer e recorda a admiración que a súa fermosura xuvenil produciu no escritor.


Tradución ao galego[editar | editar a fonte]

Thomas Mann, A morte en Venecia.jpg

Foi traducida ao galego por Laureano Xoaquín Araujo Cardalda, sendo publicada pola Editorial Tambre en 1995.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]