Émile Bernard

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Émile Bernard pintado por Toulouse-Lautrec.

Émile Bernard (Lille, Francia, 28 de abril de 1868 - 16 de abril de 1941), foi un pintor postimpresionista francés.

Comezou os seus estudos na Escola de Belas Artes, facéndose amigo de artistas como Louis Anquetin e Henri de Toulouse-Lautrec. Uniuse ao Atelier Cormon en París en 1884 onde experimentou co impresionismo e o puntillismo.

Despois de que lle suspendesen na École deas Beaux-Arts por insubordinación, viaxou por Bretaña, onde quedou namorado da tradición e a paisaxe. Teorizou sobre un estilo de pinturas de formas groseiras separadas por contornos escuros, o que foi coñecido como cloisonismo. A súa obra mostrou tendencias xeométricas que apuntaban as influencias de Paul Cézanne, e colaborou con Paul Gauguin e Vincent van Gogh. A súa correspondencia con estes artistas é de grande interese para a historia da arte. En 1891 uniuse a un grupo de pintores simbolistas, entre os que estaban Odilon Redon e Ferdinand Hodler.

En 1893 comezou a viaxar, a Exipto, España e Italia, e logo desta experiencia o seu estilo fíxose máis ecléctico. Volveu a París en 1904 e alí morreu en 1941.

Un dos alumnos de Émile Bernard foi o pintor sueco Ivan Aguéli.

Notas[editar | editar a fonte]

  • Emile Bernard:"Notes relative au Symbolisme pictural de 1888-1890" en: Lettres à Emile Bernard -Nouvelle Revue Belgique, 1942
  • Douglas W.Druick y Peter Kort Seghers: "Van Gogh and Gauguin:The Workshop of the South" -Art Institute of Chicago Museum Shop, Paperback, 2001

Fontes[editar | editar a fonte]